Όταν ένα σποράκι ανθίζει μέσα στην τάξη

Τι σημαίνει πραγματικά «συμμετοχικό θέατρο» για παιδιά νηπιακής ηλικίας;

Στην παράσταση «Το σποράκι που ονειρεύτηκε την Άνοιξη», το θέατρο δεν έρχεται απλώς στο σχολείο. Ριζώνει μέσα στην τάξη, ανάμεσα στα παιδιά, στις ανάσες τους, στις κινήσεις τους.

Στο 4ο Νηπιαγωγείο Ασπροπύργου, τα παιδιά δεν ήταν θεατές. Έγιναν άνεμος που ταξιδεύει, χώμα που αγκαλιάζει, βροχή που ποτίζει, ρίζες που δυναμώνουν. Με οδηγό το σώμα και τη φαντασία, βίωσαν τον κύκλο ζωής ενός σπόρου ως προσωπική εμπειρία.

Η παράσταση, σχεδιασμένη για ηλικίες 3–8 ετών, συνδυάζει θεατρικό παιχνίδι, μουσική, κίνηση και απλό επιστημονικό υπόβαθρο. Στόχος δεν είναι η «γνώση» με τη στενή έννοια, αλλά η κατανόηση μέσα από το βίωμα: η υπομονή, η αποδοχή, η συνεργασία, ο χρόνος που χρειάζεται για να ανθίσει κάτι μικρό.

Το θέατρο για παιδιά μπορεί – και οφείλει – να είναι ζωντανό, ευαίσθητο και ουσιαστικό. Και όταν αυτό συμβαίνει μέσα στο σχολείο, το σποράκι βρίσκει το πιο γόνιμο χώμα για να μεγαλώσει.

Με σταθερό βλέμμα στο παρόν και ανοιχτό ορίζοντα στο μέλλον

~Αλικη Κατσαβου

Συνεντεύξεις/ άρθρα/ αναφορές στη Θεατρομάθεια


Similar Posts

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *