Έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός και συγγραφέας Τάκης Χρυσούλης


Το θέατρο ήταν η ζωή του. Μπορεί να έφυγε σε ηλικία 65 ετών, ο θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός Τάκης Χρυσούλης αλλά άφησε πίσω του μια τεράστια συγγραφική παρακαταθήκη τόσο για μεγάλους όσο και για μικρούς.  Με δόκιμη θητεία στα θεατρικά δρώμενα  τόσο ως ηθοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης  θεατρικών έργων, καθηγητής δραματικών σχολών όσο και ιδρυτής του Ινστιτούτου Παιδαγωγικού Θεάτρου ‘Θεατρομάθεια’.
Ο Τάκης Χρυσούλης  γεννήθηκε στον Πειραιά το 1946. Ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Κ.Κούν
Ως ηθοποιός συνεργάστηκε σε βασικούς ρόλους με το Θέατρο Τέχνης (1969-74), Πορεία (Λ.Τριβιζά), Βρετάνια (Αγ.Αντωνόπουλος), Αυλαία (Γ.Τζώρτζη), Αλάμπρα (Θ.Καρακατσάνη), Τόπος Αλλού (Ν.Καμτσή), Μέγαρο Μουσικής (Melody Spirit), κά.
Ήταν βασικό στέλεχος στο Θέατρο Καισαριανής και Ιδρυτικό μέλος των Θεάτρων: Λαϊκή Αθηναϊκή Σκηνή (1977-1980), Σεμέλη (1987-1991).
 Ως σκηνοθέτης διατέλεσε στο Εθνικό Θέατρο (Β΄ σκηνοθέτης, Εκάβη 1985) και στους θιάσους Λ.Α.Σ., Σεμέλη, Ομάδα Οικον.Πανεπιστημίου, Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, Θεατρομάθεια, έως και σήμερα.

Ως Θεατρικός Συγγραφέας πρωτοεμφανίζεται με το “Σαλουκατάν” (Θέατρο Ήλιου, 1990). Ακολουθεί το “Αυγινό Όνειρο” (Θέατρο Παπάγου, 1993). Από το 1999 παρουσιάζονται συνεχώς έργα του: “Ρήγας Βελεστινλής Φεραίος” (1999, Θέατρο Καισαριανής), “Νίκος Καββαδίας, ο εραστής της θάλασσας” (1999- Θέατρο Καισαριανής), “Τσιγγάνικο Παραμύθι” (2000- Θέατρο Οδού Ερμού), “Υπέρ αδυνάτου δυνατού” (2000- Κεντρικός Θίασος & 2002-Θεατρομάθεια), “Θαύμα αιώνιον” (2000, Θεατρομάθεια/ Θέατρο Ελυζέ), “Ο μαρμαρωμένος Βασιλιάς” (2002-Θεατρομάθεια/Παλαιολόγεια Μυστρά), “Ωδή στην παναγιά” (2003-Θεατρομάθεια/ 9ο Φεστιβάλ Λουτρακίου), “Ο Αϊβαλιώτης Φώτης Κόντογλου” (2003-Ελεύθερη Έκφραση Μ.Ιγγλέση), “Ο Ορφέας Ζει” (2005, Θεατρομάθεια/ Θέατρο Ελυζέ), “Εϊ Ψιτ!” (2005, Θεατρομάθεια/ Θέατρο Ελυζέ), κ.α.

Η αγάπη του για τα παιδιά, τον οδήγησε στη δημιουργία του Ινστιτούτου Παιδαγωγικού Θεάτρου μαζί με τη σύζυγό του, ηθοποιό Αλίκη Κατσαβού. Μερικά από τα έργα του για εκείνα είναι τα εξής: “Με αγάπης δαχτυλίδι στήνει η χαρά παιχνίδι” (2004- Θεατρομάθεια), “Μια σταλιά ουράνιο τόξο και την ομορφιά θα σώσω” (2005, Θεατρομάθεια),  “Στου χρόνου το αλώνι…” (2006, Θεατρομάθεια), “Με νεράκι καθαρό στήνω της ζωής χορό” (2007, Θεατρομάθεια), “Απόψε η Έκπληξη” (2008, Άγκυρα Πολυχώρος), “Τον κόσμο πιο ψηλά σηκώνω την ελπίδα ανταμώνω” (2008, Θεατρομάθεια), “Κύκλος είναι και γυρίζει μ’ ό,τι τελειώνει ξαναρχίζει” (2009, Θεατρομάθεια), “Του τραγουδιού το παραμύθι” (2009, Θεατρομάθεια).

Το ελληνικό Θέατρο έχασε έναν σημαντικό άνθρωπο της τέχνης, αλλά συνεχίζει και ζει στις καρδιές μας και ηχεί στα χαμόγελα των παιδιών, κάθε φορά που ανοίγει η αυλαία για μια ακόμα παράσταση ζωής!

Το τελευταίο αντίο θα είναι το Σάββατο 12.00 στο Α΄ Κοιμητήριο Αθηνών.

Πείτε μας τη γνώμη σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.